"Eens Simba, zal al dit land van jou zijn". Deze zin komt vaak in me op als ik vanaf de dijk de polder in kijk. Voor Nederlandse begrippen kun je heel ver kijken. Niet alle polders zijn even mooi, maar deze is, vind ik, erg goed gelukt.

Afgelopen weekend wandelde ik met mijn vriend over de Veluwe. Een open stuk, glooiend, vooral veel heide en her en der een bosje. Niet heuvelachtig, maar ook zeker niet vlak. Halverwege een van de glooiingen verlengt mijn vriend opeens zijn pas. Eenmaal bovenaan zegt hij, glunderend: "eerste!"

Ik schrijf graag met pen en papier. Ik heb vaak geprobeerd om voor "het gemak" op een computer of telefoon stukjes te schrijven, en het lukt gerust wel, maar het lijkt me veel meer moeite te kosten. Mentale moeite dan, want ik kan veel sneller typen dan dat ik schrijf.