3. Leeg strand

"Eens Simba, zal al dit land van jou zijn"

De precieze tekst weet ik niet meer, maar zo heb ik onthouden wat Mufasa tegen Simba zei in "De Leeuwenkoning", kijkend naar een uitgestrekt stuk land. In de verste verte niets te zien.

Deze zin komt vaak in me op als ik vanaf de dijk de polder in kijk. Voor Nederlandse begrippen kun je heel ver kijken. Er staan maar een paar huizen en in de verte zie je de duinen van Schoorl, die dan opeens veel dichterbij liggen. Niet alle polders zijn even mooi, maar deze is, vind ik, erg goed gelukt. Er liggen nog een oude slaper- en dromerdijk die een groot deel van het landschap dicteren. De wegen zijn niet recht, er zijn veel slootjes, van die leuke kleine molentjes en ook een grote molen. Er lopen paarden en schapen rond, en er zitten heel veel vogels. Ook roofvogels kom je vaak tegen, en heel soms komt er, als je geluk hebt, in een flits een ijsvogel voorbij.

Ik denk dus vaan aan De Leeuwenkoning als ik de polder in kijk. Niet omdat ik dat land zou willen hebben, zeker niet. Dat lijkt me onnodig en sowieso ook veel teveel werk. Ik denk eerder terug aan dat fragment vanwege de rust die de polder uitstraalt. Als ik door de polder loop of fiets kom ik vrijwel geen mensen tegen. Soms 1 of 2. De polder is natuurlijk niet echt van mij, maar als hij zo leeg is voelt het wel zo.

Hetzelfde gevoel heb ik in het bos, of op het strand. Maar dan eigenlijk wel alleen op plekken waar ik vaker kom. Waar het bekend is. In het bos of strand denk ik alleen nooit dat eens al dat land van mij zal zijn. Ik denk dan: "mijn bos", of "mijn strand". Toch weer een soort van bezit. Maar dan wel tijdelijk bezit, want als ik er niet ben maakt het me niet uit hoeveel mensen er wel zijn. Dus ik ga graag op tijden naar buiten als de kans groot is dat ik geen mensen tegenkom. Dat voelt zo machtig. Mijn favoriete tijdstip is 's ochtends vroeg, het liefst als de zon net opkomt en de wind de voetstappen uit het zand heeft gewaaid. Op andere tijden is het toch lastiger om geen mensen tegen te komen.

En elke keer als het dan lukt, het strand helemaal voor mezelf, dan is dat fantastisch. Zo ver kunnen kijken zonder iemand te zien. Met een beetje geluk zijn er ook nog strandlopertjes voor dubbele blijheid, maar die zijn voor een andere keer.